Nieuws

Kerkelijke hulpverlening voor Syrië

Charity l

Kerkelijke hulpverlening voor Syrië

Foto Kerkelijke Hulpverlening Syrische Vluchtelingen

Foto gemaakt door Drs Gewargis Acis

Op de dag van de vluchteling, 20 juni 2014, waren in het St. Ephrem klooster van de Syrisch Orthodoxe Kerk in Glane ongeveer 70 mensen bij elkaar voor een seminar over de kerkelijke hulpverlening aan de slachtoffers van de oorlog in Syrië. De omvang van de catastrofe is immens. Na drie jaar oorlog is ongeveer de helft van de ruim 20 miljoen inwoners op drift geraakt. In de laatste weken heeft de strijd zich uitgebreid naar Irak waar opnieuw mensen op de vlucht slaan.

Mor Polycarpus, aartsbisschop van de Syrisch Orthodoxe Kerk in Nederland, refereerde in zijn openingstoespraak aan de geschiedenis van de Syrisch-orthodoxen in Nederland die hier als vluchtelingen zijn opgenomen. De catastrofe in Syrië en in Irak die tot een ongekende vluchtelingenstroom heeft geleid, dragen zij iedere dag mee in hun hart. Namens de Syrisch-orthodoxe gemeenschap heeft aartsbisschop Polycarpus een beroep gedaan op staatssecretaris Teeven om tijdelijke opvang voor familieleden van Syrisch-orthodoxen in Nederland mogelijk te maken.

Het programma bestond uit twee delen. In de ochtend stond de kerkelijke hulpverlening centraal. ’s Middags gaven deskundigen in een panelgesprek hun visie op de dramatische situatie en op de bijdrage van Nederland aan de hulpverlening. Leo van Leijsen, medewerker van de Katholieke Vereniging voor Oecumene, trad op als dagvoorzitter.

 

Veerkracht

Samer Laham, overgekomen vanuit Damascus was de eerste spreker. Hij is coördinator van de hulpverlening van het patriarchaat van de Grieks-Orthodoxe Kerk van Antiochië. Deze hulpverlening is ingebed in een oecumenisch en internationaal netwerk van Act-Alliance en komt conform de internationale standaarden van hulpverlening zonder onderscheid van geloof en nationaliteit ten goede aan alle mensen in nood. Zijn bijdrage die ondersteund werd door een korte film over de humanitaire programma’s van de Raad van Kerken van het Midden Oosten, was geen treurig verhaal. Hij liet zien op welke gebieden (educatie, medisch, voedsel en kleding) hulp gegeven wordt. ‘Kerken zijn in het Midden-Oosten vanaf het begin belangrijke bruggenbouwers geweest tussen de godsdiensten en etnische groepen. In de huidge situatie moeten de kerken omwille van hun toekomst in het Midden Oosten die sociale verantwoordelijkheid ook op zich nemen.’ Laham sloot zijn verhaal af met de oproep om te blijven geloven in de toekomst van zijn land, ‘want de mensen van Syrië verdienen beter.’

Rolof Mulder, directeur van Hospitainer, sprak aan de hand van foto’s en video’s over zijn recente ervaringen in Homs waar zijn organisatie onlangs een mobiel ziekenhuis heeft geleverd. Hospitainer maakt deel uit van een Nederlands-Syrisch Health Consortium waarin ook Cordaid participeert. Er is een grote nood aan gezondheidsvoorzieningen in Syrië waar veel ziekenhuizen zijn verwoest. Hij toonde zich onder de indruk van de veerkracht van de mensen die teruggekeerd zijn naar Homs om daar het leven weer op te pakken. Leiders van christelijke gemeenschappen spelen een voortrekkersrol. Dat kwam tot uiting in een videoboodschap van zr. Agnes-Mariam uit Homs. Hospitainer wil in de komende tijd ook medische voorzieningen naar Aleppo en andere plaatsen in Syrië brengen als daarvoor de benodigde financiële middelen worden gevonden.

Het ochtendgedeelte werd afgesloten met een korte videoboodschap van patriarch Ignatius Aphrem II van de Syrisch Orthodoxe Kerk vanuit Damascus waarin de patriarch zijn dank en waardering uitsprak voor mensen en organisaties in Nederland die zich inzetten voor de humanitaire hulp voor de slachtofferes van de oorlog in Syrië.

Christenen luiden de noodklok

Na het middaggebed waarin aboena Samoil Dogan voorging en het Syrisch Orthodoxe Koor enkele prachtige Aramese gezangen ten gehore bracht en de door het klooster aangeboden lunch werd de film ‘Christenen luiden de noodklok’ getoond. In deze film komen Syrische christenen aan het woord die in de kloosters van Zuid-Turkije worden opgevangen. De film maakt de uitzichtloosheid van hun situatie zichtbaar. De meesten willen niet meer terug naar Syrië. De vraag is of ze in Turkije een nieuw bestaan kunnen opbouwen. Velen willen doorreizen naar het Westen, maar daarvoor moet je een bedrag van € 30.000,– op tafel leggen. Maar niemand kan dat opbrengen.

Panelgesprek

Onder leiding van Gerben Kuitert, journalist van Tubantia, gaven vijf deskundigen hun visie op de actuele situatie en de mogelijkheden van Nederland om hulp te geven. Luke Korlaar (UNHCR) bracht naar voren dat we eigenlijk best tevreden mogen zijn met de bijdrage van Nederland aan de opvang van vluchtelingen uit Syrië. In de afgelopen twee jaar werden ruim 2500 asielaanvragen van Syrische vluchtelingen in behandeling genomen waarvan de meesten werden ingewilligd. Aartbisschop Polycarpus was het daar niet mee eens en riep de Nederlandse regering op meer vluchtelingen uit Syrië op te vangen. Pieter Omtzigt (CDA) schetste het dilemma waar staatssecretaris Teeven mee worstelt bij de behandeling van het verzoek van de Syrisch Orthodoxe Kerk om familieleden van Syrisch orthodoxen die al in Nederland woonachtig zijn tijdelijk asiel te verlenen. Er zijn meer groepen die daar dan een beroep op zouden doen wat tot een fose stijging van het aantal door Nederland op te vangen vluchtelingen  zou leiden.

Jelte van Wieren (Hoofd humanitaire hulpverlening van het Ministerie van Buitenlandse Zaken) gaf een beeld van de humanitaire hulp die Nederland voor de opvang in de regio beschikbaar heeft gesteld. Nederland geeft prioriteit aan de opvang in de regio. Daarbij wordt samengewerkt met enkele partners zoals de stichting Vluchteling en Save the Children die aan het ministerie projecten voorleggen. De grenzen van de hulpverlening worden bepaald door financiële middelen die de regering daarvoor beschikbaar stelt. Op basis van cijfers van UNHCR is er jaarlijks een bedrag nodig van 6,5 miljard euro. Volgens Van Wieren kan dit bedrag niet mkeer worden opgebracht ook omdat er in andere delen van de wereld grote humanitaire catastrofes zijn zoals in de Centraal-Afrikaanse Republiek en Zuid-Soedan.

Een bijzonder aandachtspunt in het gesprek was de toekomst van christenen in Syrië en andere landen van het Midden Oosten. Volgens Pieter Omtzigt is de teloorgang van de christelijke aanwezigheid in Irak en Syrië een bijproduct van de oorlog die nu gevoerd wordt. De historische parallel die hij maakte met de genocide op de Armeense bevolking in 1915 kwam hem op kritiek te staan van prof. Herman Teule die stelde dat de terroristische groeperingen zoals ISIS niet gelijk gesteld kunnen worden aan de regeringen van deze landen. Ook vanuit de zaal kwamen er vragen om bij de hulpverlening de kwetsbare positie van christenen in ogenschouw te nemen. Feit is dat christenen zich niet veilig voelen in de opvangkampen en zich omwille van hun veiligheid vaak niet laten registreren.

De bijeenkomst werd afgesloten met een gebedsdienst om ontferming en vrede waarin Mor Polycarpus, ds. Paul van der Waal en Leo van Leijsen voorgingen.

Bron: http://www.oecumene.nl/nieuws-blogs/nieuws/767-kerkelijke-hulpverlening-voor-syrie

 

Bijeenkomst over kerkelijke hulpverlening Syrische vluchtelingen

Charity l

image
De rol van de kerken in de humanitaire hulp aan Syrische vluchtelingen staat centraal tijdens een publieksbijeenkomst op vrijdag 20 juni 2014 van 11.00 tot 16.00 uur in het Syrisch-Orthodoxe klooster St. Ephrem in Glane (bij Enschede).

In de ochtend spreken verschillende hulpverleners over kerkelijke hulpverlening in en om Syrië. Partner van Kerk in Actie dhr. Samer Laham uit Damascus coördineert de humanitaire hulp van de ACT Alliance in Syrië. Bisschop Timotheos Samuel Aktas, aartsbisschop van de Syrisch-Orthodoxe kerk in Oost-Turkije, coördineert in dit gebied de hulp voor vluchtelingen. Een vertegenwoordiger van Caritas Internationalis zal uitleggen wat Stichting CARE doet.

Tijdens het middagprogramma gaan Tweede Kamerleden en vertegenwoordigers de Verenigde Naties (UNHCR) met elkaar in gesprek over de hulpverlening die Nederlandse organisaties in Syrië bieden.

De Syrische catastrofe is van ongekende omvang. De vluchtelingenopvang concentreert zich vooral in de omringende landen, zoals Turkije, Jordanië en Libanon. Kerkelijke organisaties spelen in de humanitaire hulpverlening aan deze vluchtelingen een belangrijke rol.

Kerk in Actie verleent, namens de Protestantse Kerk, onder andere hulp aan Syrische vluchtelingen. De hulpverlening wordt gecoördineerd door de ACT Alliance, waarbij onder meer wordt samengewerkt met het patriarchaat van de Grieks-Orthodoxe Kerk in Damascus. In de hulp van katholieke organisaties spelen Caritas Internationalis en Cordaid een centrale rol. De Syrisch-Orthodoxe Kerk richt zich onder andere op de hulpverlening aan de Syrisch-Orthodoxe kloosters in Turkije en Libanon die vluchtelingenopvang organiseren en coördineren.

Het seminar wordt gehouden in het Syrisch-Orthodoxe Klooster St. Ephrem, Glanerbrugstraat 33, in Glane (bij Enschede). Belangstellenden voor deze dag kunnen zich per e-mail aanmelden bij: secretariaat@oecumene.nl o.v.v. naam en adresgegevens. De toegang – inclusief lunch – is vrij.

De bijeenkomst in Glane vindt plaats onder de auspiciën van de Raad van Kerken in Nederland en wordt georganiseerd door Kerk in Actie, de Assyrische Mesopotamische Vereniging, de stichting ‘Help Christenen in Syrië’ en de Katholieke Vereniging voor Oecumene.

Werkbezoek Tur-Abdin (zuidoost Turkije)

Charity l

Het compleet verslag in pdf

5 t/m 11 september 2013

Conclusie

Het werkbezoek van Stichting HCS heeft in ieder geval voor de delegatieleden een goed beeld van hoe de christelijke vluchtelingen in zuidoost Turkije leven opgeleverd.
De situatie is zorgelijk, de mensen leven in een onzekere tijd en weten niet wat ze te wachten staat. Zolang de burgeroorlog in Syrië voortduurt, zal de toestroom van vluchtelingen blijven bestaan. Vluchtelingen die zich niet in de reguliere vluchtelingenkampen van de VN durven aan te melden zullen ook geen noodhulp ontvangen en in illegaliteit verdwijnen. De verwachting is dat het aantal vluchtelingen in de toekomst zal toenemen.
De oorlog heeft een sektarische wending gekregen en speelt zich momenteel in alle delen van Syrië af. De christenen worden in deze anarchie als zwakke minderheid het zwaarst getroffen. Christenen waren voor de burgeroorlog 10% van de totale bevolking en dat is momenteel gedaald naar nog maar 6,8%. Vaak worden zij gedwongen een kant te kiezen die in alle gevallen verkeerd opgevat wordt. De christenen zijn niet sterk genoeg om zelf een positie af te dwingen en zijn daarbij aan hun lot overgelaten.
Een politieke oplossing voor het conflict in Syrië is de enige manier om de vluchtelingenstroom te stoppen. Echter ondanks inspanningen voor de conferentie Geneve II lijkt deze nog ver weg. Tot die tijd rest ons vanuit humanitair oogpunt om noodhulp te bieden aan Syriërs in Syrië en een constructie te bedenken dat vluchtelingen die zich buiten Syrië bevinden en niet in de reguliere vluchtelingenkampen van de UNHCR zitten ook humanitaire hulp ontvangen.

Aanbevelingen

3.1 Stichting Help Christenen in Syrië vraagt de media, politici, Ngo’s meer aandacht te schenken aan de positie van christenen zowel in Syrië als in de landen eromheen.
3.2 Stichting Help Christenen in Syrië vraagt om een omslag in de benadering van het conflict in Syrië. De positie van christenen moet als zodanig in de analyse worden benoemd en het beleid moet daarop toegespitst worden. Omdat met de dag de positie van christenen in Syrië verslechtert, moet daar gericht beleid op worden gevoerd.
3.3 De beschikbare humanitaire hulp bereikt op dit moment niet alle Syrische vluchtelingen. Christelijke Syrische vluchtelingen hebben nauwelijks humanitaire hulp gekregen. Uit angst melden zij zich niet in de vluchtelingenkampen waar hulp wordt geboden. Wij roepen alle instanties op om samen met ons naar mogelijkheden te zoeken om de christelijke Syrische vluchtelingen te bereiken en hulp te bieden. Stichting Help Christenen in Syrië heeft haar infrastructuur om deze vluchtelingen te bereiken.

100 dagen ontvoerd

Charity l

De al meer dan 2 jaar durende burgeroorlog in Syrië komt maar niet tot een einde. Wat eerst als een normale demonstratie tegen het Baath regime van Al-Assad begon is met harde hand neergeslagen en heeft vervolgens een ommekeer veroorzaakt waarin de gewapende strijd begonnen is. Burgers die het niet eens zijn en politieke veranderingen willen in Syrië, nemen deel aan milities, en vechten tegen het leger van Assad. Wat eerst als een gewonnen strijd leek waarbij het Vrije Syrische Leger (FSA) grote delen van het land ingewonnen had en de overwinning in het vizier kreeg, bleek toch een bedrog te zijn. Het leger van Assad heeft zich met hulp vanuit het buitenland terug gevochten. Hezbollah en adviseurs vanuit Iran hebben Assad een steun in de rug gegeven waardoor hij stukken territorium heeft heroverd. Het Vrije Syrische Leger probeert tevergeefs zijn voet bij stuk te houden ondanks het tekort aan munitie en geavanceerde wapens.

De burgeroorlog in Syrië heeft tot op de dag van vandaag aan meer dan 100.000 inwoners het leven gekost. Sinds decennia heeft zich geen humanitaire ramp van deze proportie voorgedaan waarbij zoveel onschuldige burgers het leven hebben gelaten. Mensenrechten worden geschonden door alle betrokken partijen. Honderden splintergroeperingen zijn ontstaan die hun eigen belangen dienen. Dit is allemaal het resultaat van wat ooit als een vreedzaam demonstratie begonnen was.

Op dit moment krijgen bepaalde groeperingen zoals Jabhat Al-Nusra (een tak van Al-Qaida) zowel materiële als immateriële steun vanuit het buitenland met als doel een islamitische staat in delen van Syrië op te richten. Afgelopen maand hebben de leiders van Jabhat Al-Nusra en Al-Qaida geaffilieerde milities een fusie tot stand gebracht, waarbij zij onder de naam ISIS (Islamitische Staat Irak Syrië) verder gaan. Milities die salafistische jihadism als leidraad hanteren om zo hun acties te verantwoorden worden door landen als Saoudie Arabië, Qatar en Turkije gesteund om een breder islamitische regio te creëren waarbij zij hun invloed in de regio kunnen versterken. Echter deze groeperingen zijn een bedreiging voor de hele regio. Christenen en alewieten worden in hun bestaan bedreigd omdat ze een andere religie aanhouden wat niet overeenkomt met het salafisme. De ontwikkelingen hebben zich geëvolueerd tot een oorlog tussen soennieten en sjiieten, waarbij elke groepering steun heeft van een internationale macht, behalve de christenen. Er zijn sinds de burgeroorlog begonnen is tal van incidenten geweest waar christenen zijn bedreigd, gediscrimineerd, bestolen, verkracht en zelfs ontvoerd.

Het grootste voorbeeld van een ontvoering van christenen is dat van de twee Syrische bisschoppen. Bisschop Youhanna Ibrahim van de Syrisch-Orthodoxe kerk en bisschop Boulus Yazigi van de Grieks-Orthodoxe kerk zijn beide op 22 April jl. ontvoerd en tot op de dag van vandaag niet wedergekeerd. De twee bisschoppen hadden een voorbeeldfunctie binnen de Syrische maatschappij en zijn ontvoerd tijdens het uitvoeren van humanitaire hulp. Vandaag is het precies 100 dagen dat er geen teken van leven of dood is van beide kerkleiders. De christenen voelen zich de rug toegekeerd door de westerse maatschappij en aan hun lot achtergelaten, waardoor vele mensen uit Syrië vluchten en in de illegaliteit verdwijnen en waar niets meer van vernomen wordt.

Graag willen wij van de “Actiegroep Vrijlating Bisschoppen” nogmaals uw aandacht voor deze kwestie vragen. De huidige stand van zaken is uitzichtloos en biedt geen hoop op vrijlating van de bisschoppen. Wij doen nogmaals een dringend beroep op politici, de media en NGO’s de ontvoering van de bisschoppen hoog op hun agenda te plaatsen en politieke druk uit te oefenen om de bisschoppen vrij te krijgen. De christenen dreigen uit het Midden-Oosten te verdwijnen. Dit betekent het einde van een rijke erfgoed en de ontworteling van het Christendom wereldwijd.

Christenen extra kwetsbaar in Syrische burgeroorlog

Charity l

Den Haag – “In de Syrische burgeroorlog lopen christenen groter risico slachtoffer te worden van geweld dan andere inwoners van het land.” Dat meldt Open Doors, een organisatie die wereldwijd vervolgde christenen steunt, op basis van eigen onderzoek.

Stichting Help Christenen in Syrië (HCS) is opgericht om hier aandacht aan te besteden. Op woensdag 3 juli brachten vertegenwoordigers van HCS een werkbezoek aan de Tweede Kamer. Zij hebben een zitting gehad met PvdA Tweede Kamerlid Michiel Servaes, woordvoerder Buitenlandse Zaken.

Het rapport van Open Doors “Vulnerability Assessment of Syria’s Christians” (”Inschatting van de kwetsbaarheid van Syrische christenen”) brengt de benarde situatie van de ongeveer 2 miljoen christenen in Syrië in kaart. Christenen zijn wel een “gemakkelijk doelwit” als het gaat om vijandelijkheden in vluchtelingenkampen, aanvallen door islamitische groepen en inbeslagneming van land, aldus Open Doors.

Een derde deel van de christenen is inmiddels al uit Syriё gevlucht. Velen hebben hun toevlucht genomen in de drie Syrisch-orthodoxe kloosters  in het zuidoosten van Turkije, het klooster Mor Gabriёl en het klooster Mor Abrohom in de omgeving van de stad Midyat, en het klooster Deir Al Za’faran bij de stad Mardin. De humanitaire hulp die de hulporganisaties bieden bereikt hen helaas niet. Stichting HCS heeft bij Tweede Kamerlid Servaes gepleit voor humanitaire hulp ook in kloosters.

Tekenend voor de situatie van de christenen is het lot van de Syrisch-orthodoxe bisschop van Aleppo Yohanna Ibrahim en zijn Grieks-orthodoxe collega Boulus Yazigi. Zij werden op 22 april in de omgeving van Aleppo ontvoerd, waarbij hun chauffeur ter plekke werd vermoord. Op 24 april heeft de PvdA samen met andere partijen Kamervragen gesteld aan Frans Timmermans, Minister van Buitenlandse Zaken over de ontvoering van de twee Syrische bisschoppen. Stichting HCS roept de heer Servaes op om hier aandacht voor te blijven vragen.

Tot slot heeft stichting HCS de belemmeringen belicht bij het openen van een bankrekening. Zowel de ING bank als de Rabobank weigeren stichting HCS een betaalrekening te openen. Deze banken geven als reden de economische embargo op Syrië en mogen daardoor geen financiële transacties uitvoeren. Zonder donaties en giften kan stichting HCS geen humanitaire hulp verrichten.

ING bank en Rabobank belemmeren humanitaire hulp aan Syrische vluchtelingen

Charity l

PERSBERICHT

ING bank en Rabobank belemmeren humanitaire hulp aan Syrische vluchtelingen

In Syrië voltrekt zich een humanitaire ramp. De burgeroorlog heeft in 2 jaar tijd meer dan 100.000 doden geëist. Miljoenen hebben huis en haard moeten verlaten om hun toevlucht te zoeken in omliggende landen. De Syrische samenleving is in elkaar gestort en de wederopbouw zal tientallen jaren duren. Nederland heeft haar verantwoordelijkheid genomen en geld ingezameld voor alle Syrische slachtoffers.

In de steeds verder verslechtende situatie bereikt de humanitaire hulp de christelijke minderheidsgroep nauwelijks. Zij vluchten niet naar de reguliere vluchtelingenkampen – omdat daar allerlei incidenten zich hebben voorgedaan tussen moslims en christenen – maar kiezen eerder voor kloosters in zuidoost Turkije of in noord Irak.

Stichting Help Christenen in Syrië (HCS) is opgezet om humanitaire hulp te bieden aan hen die in nood zijn als gevolg van de burgeroorlog in Syrië. Echter zowel de ING bank in Enschede als de Rabobank in Hengelo weigeren stichting HCS een betaalrekening te openen. Zonder donaties en giften kan stichting HCS geen humanitaire hulp verrichten.

Deze banken geven als reden de economische embargo op Syrië en mogen daardoor geen financiële transacties uitvoeren. Stichting HCS respecteert dit en wil zich richten op Syrische vluchtelingen in zuidoost Turkije. Ondanks de toezegging dat alleen transacties naar zuidoost Turkije worden gedaan en volledige openheid van boekhouding naar de banken toe wordt gegeven blijven deze banken weigeren. Er wordt hiermee geen enkele regelgeving of afspraak overtreden.

De argumentatie dat zij hun “vingers niet willen branden” aan de kwestie Syrië is onverantwoordelijk en verwerpelijk. Deze banken pretenderen ook in goede doelen te investeren. Echter op het moment dat het menens wordt trekken zij zich terug. Vanuit een moreel oogpunt is dit onacceptabel.

Wij roepen de ING bank en Rabobank op hun verantwoordelijkheid te nemen in de Syrische kwestie en volledig legale hulpverlening te ondersteunen. Nederland staat bekend om haar hulpverlening aan rampgebieden en zou dit hoog moeten houden.

Stichting Help Christenen in Syrië


Noot voor de redactie: voor vragen of nadere informatie kunt u contact opnemen met
Paul Shamas, penningmeester stichting HCS via info@helpchristeneninsyrie.nl

Christenen dreigen massaal uit Syrië te vertrekken

Charity l

Door Theo Krabbe (De Twentsche Courant Tubantia)

ENSCHEDE – In Syriё voltrekt zich door de burgeroorlog een humanitaire ramp. Ook de Syrische christenen worden hard getroffen. Een derde deel ervan is al gevlucht. Velen hebben hun toevlucht genomen tot de drie Syrisch-orthodoxe kloosters in het zuidoosten van Turkije.

In het klooster van St. EFoto Bisschop Polycarpus en George Hannaphrem de Syriёr in Glane, vlakbij de grens met Duitsland, kijkt de Syrisch-orthodoxe bisschop van Nederland, Polycarpus Augin Aydin, bedenkelijk. “Veel Syrisch-orthodoxe christenen in deze regio zijn afkomstig uit Syriё. Zij hebben contact met hun familie in Syriё. Van hen hoor ik allerlei verhalen. Die worden steeds gruwelijker. De vervolging van de christenen is soms zeer barbaars: ontvoering, verkrachting, moord en verminking van de lichamen.” Het is volgens de kerkleider een terugkerend patroon in de geschiedenis van het Midden-Oosten. “Elk decennium of elke twee decennia zijn er zodanige spanningen tussen bevolkingsgroepen of landen, dat de christenen daar de dupe van worden en naar het westen willen vertrekken.”

George Hanna, gemeenteraadslid voor de PvdA in Enschede, luistert aandachtig toe. Hanna, een Syrisch-orthodoxe christen, is bestuurslid van de onlangs in Enschede opgerichte Stichting Help Christenen in Syrië. De christenen in Syriё, waar de bevolking overwegend islamitisch is, vormen een minderheid, zo’n tien procent van de bevolking. “Een derde deel daarvan is inmiddels al uit Syriё gevlucht”, vertelt hij. “De geschiedenis herhaalt zich. In 1915 vond er een genocide plaats op christenen in Zuidoost-Turkije, en nu bijna honderd jaar later gebeurt hetzelfde in Syriё.” Velen hebben hun toevlucht genomen in de drie Syrisch-orthodoxe kloosters  in het zuidoosten van Turkije, het klooster Mor Gabriёl en het klooster Mor Abrohom in de omgeving van de stad Midyat, alsook het klooster Deir Al Za’faran bij de stad Mardin. “In de vluchtelingenkampen van de Verenigde Naties hebben zich allerlei incidenten voorgedaan tussen moslims en christenen. In deze kloosters voelen de christenen zich veilig. De humanitaire hulp die de hulporganisaties bieden bereikt hen niet. Daarom hebben we ook onze stichting opgericht. Zo is er onlangs geld gestuurd naar de kloosters om daar extra wasmachines van aan te schaffen.”

De Stichting Help Christenen in Syriё is in Nederland de vertegenwoordiger van de Syrian Christian Relief Organisation (SCRO), die in Oost-Syriё vanuit een christelijke overtuiging hulp bied aan hen die in nood zijn als gevolg van de burgeroorlog. In de parochies van de Syrisch-orthodoxe Kerk wordt regelmatig aandacht gevraagd. “We zamelen geld in en sturen ook voedselpakketten en kleding”, benadrukt bisschop Polycarpus Augin Aydin.

Tekenend voor de situatie van de christenen is het lot van de Syrisch-orthodoxe bisschop van Aleppo Yohanna Ibrahim en zijn Grieks-orthodoxe collega Boulus Yazigi. Zij werden op 22 april in de omgeving van Aleppo ontvoerd, waarbij hun chauffeur ter plekke werd vermoord. “Het is opvallend dat de verantwoordelijkheid nog door geen enkele partij, groepering of terroristische organisatie is opgeёist”, zegt George Hanna.

Bisschop Polycarpus is bevriend met aartsbisschop Yohanna Ibrahim van Aleppo. “Hij heeft veel ervaring en beschikt over goede contacten in het Midden-Oosten en in de hele westerse wereld. Een dynamische persoonlijkheid, die uitstekende relaties onderhoudt met politieke en religieuze leiders in zijn regio, ook onder de moslims. Een echte oecumenische leider met een heldere visie op het bevorderen van een duurzame vrede en ontwikkeling in zijn land en het Midden-Oosten.” George Hanna vergelijkt de betekenis van bisschop Ibrahim met de functie van Minister van Buitenlandse Zaken. “We hebben gehoord dat de twee ontvoerde bisschoppen nog in” zegt bisschop Polycarpus. “We hopen dat ze spoedig vrijgelaten zullen worden.”

Dat christenen uit Syriё vertrekken, bisschop Polycarpus Augin Aydin heeft er begrip voor. Sommige van de vluchtelingen zien het verblijf in de kloosters in Turkije ook als een springplank naar het westen, waar ze in navolging van hun geloofsgenoten uit de vorige eeuw (zie kader) een nieuw bestaan hopen op te kunnen bouwen. Maar de exodus van christenen uit het Midden-Oosten baart de Syrisch-orthodoxe bisschop van Nederland toch grote zorgen. “Het Midden-Oosten is de bakermat van het christelijk geloof en de monotheϊstische religies. De visie van onze kerk is dat christenen in het Midden-Oosten aanwezig moeten blijven. Ook in het verleden heeft het christendom er een grote bijdrage  aan de cultuur, de wetenschap en de samenleving geleverd. De dialoog tussen christendom en islam is daar van groot belang. Wie mensen ontmoet met een andere religie, taal, achtergrond en cultuur, leert zichzelf beter kennen en leert ook begrijpen wat gastvrijheid en naastenliefde inhouden. Omwille van voorspoed, het in vrede en harmonie samenleven van bevolkingsgroepen en de ontwikkeling van een samenleving van éénheid in diversiteit  moeten de christenen in het Midden-Oosten present blijven. Anders dreigt die regio arm en minder ontwikkeld te blijven.”

George Hanna knikt instemmend. “Onze stichting hoopt dat als er voldoende en goede humanitaire hulp wordt verleend christenen er voor kiezen in Syriё te blijven.”

 

Wortels in het land van Tur Abdin

De Syrisch-orthodoxe christenen in Twente zijn van oorsprong afkomstig uit Zuidoost Turkije, Syriё, Libanon en Irak. Daar liggen gevoelsmatig ook nog steeds hun wortels: in het land van Tur Abdin, een laaggebergte ingeklemd tussen de grenzen van Turkije met Irak en Syriё. Het jarenlange geweld van de Koerden en Turkse overheid hebben vanaf 1915 (Assyrische genocide) deze christenen uit het Midden-Oosten doen vluchten naar West-Europa, Noord-Amerika en Australiё.

Suryoye noemen deze christelijke vluchtelingen zich; van oudsher een volk van boeren, ambachtslieden en handelaren, trots op hun eigen cultuur, geschiedenis en taal, het Turoyo: een taal verwant aan het Syrisch/Aramees dat ten tijde van Jezus gesproken werd. Zo’n 25.000 Syrisch-orthodoxe christenen wonen er in Twente en de streek rond Amsterdam. In deze regio beschikt de Syrisch-orthodoxe gemeenschap over acht parochiekerken. De St. Simon d’Zeytekerk in Oldenzaal, de kerken van St. Jakob van Saroegh, St. Kyriakos en St Petrus en Pauluskerk in Enschede, die van Maria, St. Johannes de Apostel en St. Auginkerk in Hengelo en de St. Ignatiuskerk in Rijssen. Bovendien wordt ook van de Mariakerk bij het klooster van St. Ephrem de Syriёr in Glane gebruik gemaakt, vooral bij uitvaarten vanwege de aldaar gelegen eigen ruime begraafplaatsen. In Glane zetelt ook de Syrisch-orthodoxe bisschop van Nederland, bisschop Polycarpus Augin Aydin.

De Syrisch-orthodoxe Kerk van Antiochiё telt wereldwijd zo’n 2,5 miljoen leden. Het theologisch centrum ligt in Damascus, de hoofdstad van Syriё.

 

Bron: www.tctubantia.nl